اگه یه روز تموم اون حرفهایی که تو دل ما جمع شدن ....... تموم اون اشکهایی که تو قلبمون حبث شدند و تمام اون فریادهایی که واسه ی همیشه تو حنجره ما خواهند ماند همه و همه یه روزی ازبین بره اون وقت دیگه چه دردی هست واسه وقتی که دلمون گرفته بیادش گریه کنیم ؟
اون دردی که ما تو سینمون جاشون دادیم و میتونیم به این افتخار کنیم که ما تو دلمون رازی داریم که اون رازاون درد تودل آدمای دیگه نیست حالااون دردهرچقدر هم میخاد سنگین وغیر قابل تحمل باشه .
این خودت مهمی و اون چیزهایی که تو دلته اون رازی که تو مجبور شدی بهای ساکتی بخاطر فهمیدنش بدی ...... نه ...نه... این نباید مانع راه باشه تو من همه ما باید پر بشیم از این دردا تا شکل بگیرم این خیلی مهمه آدم به اون چیزهایی که درونشه چه جوری نگاه میکنه.
اینم بدونید هیچ کس ارزش اشکهای شما رو نداره کسیکه ارزشش رو داشته باشه هیچ وقت باعث اشک ریختن شما نمیشه